Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Aμαλία Pούβαλη, Τα κροκί του Λωτρέκ




 

Συννέφιασε

στα μ-á-τια μου

το γέλιο σου

γάργαρο

σαν ποτίστρα

της διακεκομμένης ροής

ζωή.

Παγώσαν

οι νιφάδες

στο κεφαλόστρατο

του Άραβα

με την αρίσα

pavés d´éternité.

ανέβαινα

το λιθόστρωτο

χιόνιζε

είχε

έναν ήλιο γελαστό

αρνιόταν

να προστέσει

σταγόνες

/στην κοινή μας –

στέρνα\

«Αδειάζαν τα μάτια μου από το φως της μέρας»

σφύριζε ο Σεφέρειος αέρας

κι εγώ δεν καταλάβαινα τίποτα.

Θυμήθηκα πώς

áνοιγες

διάπλου

στο στήθος της Μαρί

ω! τα δέκα οφθαλμοπορνικά μου αθώα χρόνια!!!

\ο Ανρί Μαρί Ραιυμόν ντε Τουλούζ Λωτρέκ Μονφά

ζωγράφιζε/

το ιδανικό βυζί της

σβύνοντας τη λάμπα.

Γύρισες με όλα σου τα δόντια

γέλασες


δείχνοντας

το ψαροκόκκαλο παλτό

για να κρύψει

τις επικλινείς στέγες

από Πιγκάλ

κι επάνω

Μέχρι τις

ω!!!/// οι ήσυχες

μέρες του Κλισύ///....!!

κι ο Χένρυ Μίλλερ

χασκογελάει

πίσω από

τα πέπλα της Αναΐς Νιν

-??? πού είναι τα ημερολόγιά μου,

και το κρεβάτι

κι

οι απελπισίες

της Nôtre-Dame-de Lorette

αγκαλιά με

τη Djuna Barnes

να ιχνηλατεί

τη

Ν.Υ, Ν.Υ-?????/??

το χέρι σου

ζεσταίνεται

στον κόρφο μου

στην Abesses

Φοβόμασταν

ν’ ανεβούμε πιο πάνω,

Όλο αυτό το συνονθύλευμα

της Tertre

με τα φτιασίδια

της Ακαδημίας του Μπονάρ

Ξέραμε

ότι θα μας τρόμαζε

η απλωσιά

της Sacre-coeur

αποφύγαμε τις κακοτοπιές\

/στυλ

ατελιέ του Πικάσο

κι όλων

των εικονοκλαστών

σαν

τα βρεφικά σκίτσα

του Μιρό

Μόνο ο Μπρακ

σκάει

σαρδόνια χαμόγελα

και δη

υπό την αιγίδα

του αφεντικού του

\-λέγε με Μπρετόν./


Στην κόχη

μια κιβωτός του Νώε

έγνεφε φιλικά

μπας

και μας σώσει.

Η πλήρης αγνόηση,

η πρόκληση στο σάλτο.

Πιο πάνω

ήταν το εμείς,

το απιθώσαμε απαλά

στο κανκάν

της Jane Avril

με

τη θρυλική της κρεμμυδόσπουπα ;

kαληνύχτα

Aristide Bruant

dans ton cabaret

Ambassadeurs:

Be my guest.