Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011





















Δέκα μικροί μεθυσμένοι νέγροι
Χορεύουν στο ποτήρι μου και βράδυ και πρωί
Κυλάνε την ανατολή ως τη Φωκίωνος Νέγρη
Αφήνουνε στη δύση της σφήκας το κεντρί

Δέκα ολάνθιστοι όμορφοι μιναρέδες
Έφτιαξαν για μένα λίμνες στην κοιλιά
Τις γέμισαν με νούφαρα λευκά και κατιφέδες
Κι ύστερα τα έδεσαν σε μια μικρή θηλιά

Δέκα μικροί θυμωμένοι δράκοι
Πήραν απ’ το δώδεκα το δύο το σπαθί
Έπεσε στο πάτωμα κι εγώ απ’ το πλακάκι
Το μάζεψα το φρόντισα μόνο με την αφή.

Για να μη μου χαθεί.



* υγ: παραγγελιά :)