Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2011



Σκιστήκανε τα φίμωτρα στην υστερογραφία
Σενάρια μεταμόρφωσης στηρίζουν τα λοφία
Αλίμενη κι αθύρωτη περνάω στο σιδηρούν
Όσοι μου το διδάξανε να πάνε να πνιγούν

Τίποτα δεν μου έμαθαν εκτός από το βράχο
Να πέφτω να γκρεμίζομαι κι απ’την αρχή να γράφω
Πάπυρους που μου έστρωσες για ν’αποκοιμηθείς…
Ήταν του τέλους η αρχή-όχι τρόπος ευθύς

Εσύ το ξέρεις σίγουρα,δεν είμαι η Σταχτοπούτα
Γι’αυτό φτερά και πούπουλα τα σφράγισα στην κούτα
Ζήσε λοιπόν το βίο σου αβίωτο ισοβίως
Γίνε στυλίτης στο κενό και σφράγισέ τα ομοίως.