Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

στον Κ.



Η γάτα τρώει ξερά φύλλα και χώμα
Η νεραντζιά στάζει ανθάκια
στο χνουδωτό αυχένα
Δεν δίνει σημασία
στο σκαλοπάτι τσαλακώνω το τελευταίο
σημείωμα ευνοϊκά
κοιτάζω μακριά σχεδόν υπερωκεάνια
δεν έχω φόβο μ;
Το σπίτι έχει προβλήτα
Σαύρες Σπανιόλες και μετανάστριες στο Νότο
Συλλαβίζω Ι ού νι ο ς
η άσφαλτος θα καίει
Σαν σώμα φρικτά ερωτευμένου
Τα γυαλιά σπασμένα στα πόδια μου
μερικά ατσάλινα καρφιά πηγαινοέρχονται
Στα μηνίγγια
Πήρα το αμάξι κι έτρεχα μές στον κήπο
Διανυκτέρευσα μ;
Το ραδιόφωνο μάλλον έπαιζε την κομπαρσίτα
Ανέβαινε το καπό μπροστά στα μάτια μου
Μετοικεσία Ι ού νι ο ς
2 0 1 2
Θεός και διάβολος αφηνιασμένοι συμπράττουν
Εναντίον μας
Ας είναι
Υγρή ήβη ύπερος σαν ήπειρος
Μορφολογία ορεινή μ;
Σε περιμένω με όλη την ύπαρξη
Η Πάτσυ βουίζει απ’το τζουκ μποξ
η Κατρίν η Μπριζίτ ο Χι ο Ψι ο Τάδε
παραισθάνονται
αλλά στα νερά του Νείλου η θερμοκρασία
ανεβαίνει
τα νούφαρα κι οι σφαίρες ανακατεύονται
στο στόμα μου

κολλάνε

μπανγκ μ;