Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2009

carcel de oro


Στο παλάτι της καρδιάς σου
όταν ήρθα ήμουν τσιγγάνα
Μαύρο κάρβουνο η ματιά σου
πήρα κι άναψα φωτιά
Κι ώσπου να τελειώσει η νύχτα
τ'ουρανού είχα πιει το μάννα
Και βασίλισσα είχα γίνει
με κορώνα στα μαλλιά

Μα η φωτιά που'χω για αίμα
Και στα δάχτυλα τα ζίλια
Σου ξεσήκωσαν τη ζήλεια
Που αρρωσταίνει τα φιλιά
Κι όπως μ'έκλεινε η καρδιά σου
Σε κελί χωρίς μια γρίλλια
Πως θα φύγω από κοντά σου
Είπα κι έκλαψα πικρά

Να μη μου λες πια,σε θέλω,σε θέλω
Τέτοια αγάπη είναι σκλαβιά
Όπως τα πουλιά,πεθαίνω,πεθαίνω
Λαχταρώ τη λευτεριά
Άνοιξέ μου αυτή την πόρτα
Άνοιξε την κλειδαριά
Σαν τυφλά είν'απ΄τα σκοτάδια
Και τα μάτια κι η καρδιά
Και σου τραγουδώ με πόνο,με πόνο
Να μη με ξανασκεφτείς
Το κλειδάκι γύρνα μόνο
Της χρυσής μου φυλακής

Εδώ άσε με να ματώνω...

Με βιασύνη να σ'αφήσω
βγήκα κι έπιασα τους δρόμους
Να μου στέλναν ταχυδρόμους
τα φιλιά σου όλα μαζί
Πού βρεθήκαν τόσα αγκάθια,
τόση μοναξιά στους ώμους
Κι είπα ό,τι υπάρχει ωραίο
στην αγάπη μόνο ζει

Να μ'αγαπάς μόνο θέλω,δε θέλω
Να πετάξω πιο μακριά
Όπως τα πουλιά μαθαίνω,μαθαίνω
Έτσι δίπλα στα κλαδιά
Άνοιξέ μου αυτή την πόρτα
Άνοιξε την κλειδαριά
Μόνο τα δικά σου χνώτα
Μου ζεστάναν την καρδιά
Σε ικετεύω με πόνο,με πόνο
Και μην το ξανασκεφτείς
Το κλειδάκι γύρνα μόνο
Της χρυσής μου φυλακής
Να λες μ'αγαπάς
Να λιώνω...


Το κλειδάκι γύρνα μόνο
Της χρυσής μου φυλακής

Αγάπη μου, λες
Και λιώνω...


μουσική:Javier Limon
λόγια:Λίνα Νικολακοπούλου