Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

To πιάvo




 

Μικρή μου σοράγια
σου είχα πει
ποτέ να μην εμπιστεύεσαι
είδωλο αιθέρα
ολόκληρη Τροία κατέστρεψε
εσύ θα γλίτωνες;
Tότε που τα ρυάκια των δακτύλων σου
-ατάιστα πλήκτρα του έαρος-
κλείστηκαν στα σπλάχνα του πιάνου
και τις φάλαγγες καπάκωσε ο σφυγμός του
το πιάνο έγινε ζέπελιν
πάνω από το αστρικό σου δωμάτιο.

Είμαστε σαν το λάδι με το νερό κάποτε
μιλάμε γλώσσες ακατάληπτες της ασυνεννοησίας
για να φεγγίζει λάθρα η σύνοψη:
όταν στο μυαλό δεν φροντίζουμε γαρίφαλα
ξεραίνονται καρφιά.

Ό, τι έχεις να κάνεις κάν’ το τώρα.
Εσύ μόνο μπορείς να δώσεις τον Μότσαρτ
στα δόντια του πιάνου.




Στο πιο γλυκό παιδί του κόσμου, την Αλεξάνδρα μου...






*Οι ήχοι από τις μουσικές συνθέσεις του Μότσαρτ πιθανότατα συμβάλλουν θετικά στο μεταβολισμό των πρόωρων βρεφών και βελτιώνουν τον δείκτη ευφυίας. (Από ισραηλινή μελέτη)