Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012








 

Να περιμένω θερινά ηλιοστάσια;
Πρώιμη γύρη από της άβυσσου τη λήθη;
Οι αναδρομές μες στις σελίδες οπλοστάσια
Και η αλήθεια πολύ απτή για να σε πείθει.

Θυμός που βγαίνει στην παλάμη κατασκότεινος.
Ίσια στον όλεθρο η θάλασσα βαθαίνει.
Είναι πολλές οι κεφαλές κι ένας ο κότινος
που η αράχνη από σκίνα τον υφαίνει.

Ας περιμένω το καράβι τάχα αδιάφορα.
Δυο τρία δωμάτια η πατριδογνωσία.
Πώς να ξεχάσω τα στιχάκια τα κατάφωρα
που μου υπόσχονταν ζωή κι αθανασία.