Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Aγιoγpαφiα












Ξυπόλητες απορροφούν τους κραδασμούς
των γηπέδων σε ντέρμπι και συναυλίες
Ξυπόλητες αμύνονται στους εξώστες
των θεάτρων
Με μια απάθεια καθηλωτική
στον αντίλαλο των νεκρών
Σφαγμένες από συλλαβικά μάτια
που αναγγέλουν ανήλικες νύχτες
σαν μεταφρασμένες Καρυάτιδες
Ποτίζουν το χώμα
Οδοιπορικά πληρωμένα στα
μάρμαρα
Τα χωρικά ύδατα με υπομνήσεις
προδοσίας
Κάποτε θα προσκυνήσεις το φάσγανο
με θετική θεωρία
με σιγαστήρα στη φρουτιέρα
Και πάλι λοξά ο Νεκράσοφ
«Όλο τα ίδια κοπανώντας: είμαι αδύναμος, δειλός!
Σαν σκλάβος όλη τη ζωή σερνόμουν οικειοθελώς.
Γιατί μέσα μου έχω μίσος ανεξήγητο και φοβερό,
Αλλά όταν αρπάζω το μαχαίρι, νεκρώνει το χέρι...»
θ’αποκαθιστά τα κουρέλια-δέρμα στο παράδοξο
μιας συνθετικής αγιογραφίας
Παναγίες παραδομένες σε στάσιμο γένεσης
εποπτεύουν εξημερώνοντας
την πόρνη του ανάμεσά μας
αφήνοντας διαθήκη
συγγενική της μεταβλητής
ευφάνταστης ελευθερίας
το δράμα της ουτοπίας
που κληρονομήσαμε

Ώσπου μια νύχτα η εγκόσμια μέτρηση
θα στεγνώσει σε εργολαβική μπουγάδα
τα μανταλάκια στενάχωρα αμορτισέρ
ενδεχομένως να γλιστράνε στο ασώματο
των ονομάτων που ζημιώνουν
φρικτές αγίες νεομάρτυρες στα εντευκτήρια