Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

ΕΞΟΡΙΑ



Εκεί στο θρυλικό απόβραδο μιας σκέψης σαν πυξίδα
Το λυχνάρι να φωτίζει πάνω από το ένδοξο των εμμονών σώμα
Με το σφυρί και τα καρφιά και τα μεγάλα άνθη του επιταφίου
Σμιλεύω σιωπώ,σμιλεύω, ακυρώνω
Ξυράφια και ακόντια τρέλα
Σμιλεύω και πελεκάω μια εξορία
Ανέκκλητη και τελεσίδικη



από τη συλλογή μου,"ΤΟ ΕΛΑΤΤΟΝ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ"