Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Pύζι με ψάpΙΑ






 

Πίσω από το νηφάλιο βλέμμα σου
Βλέπω αλμυρές σταγόνες να εκτοξεύονται
Ολονυχτίες θάλασσας στα βράχια
Γενιές ψαριών να ακμάζουν και να χάνονται
Ενώ κοπάδια μέδουσες πλέουν ακάθεκτες
Αφήνοντας νεκρούς στο βούρκο του πυθμένα


Κι όπως μασάς αργά και καταπίνεις
Ρύζι καθησυχαστικό
Βλέπω την αγωνία του νερού
Πόσες φορές πλημμύρισε το σπίτι σου
Πόσους κουβάδες κουβαλήσατε λασπόνερα
Και νιώθω να κυλούν κάτω απ' την πλάτη σου
Τ' ανώφελα ποτίσματα του θερινού μεσημεριού
Και μια υγρασία επίμονη, απ' τη βαθιά σου παιδική ηλικία
Να στάζει μες στα κόκαλα


Βρόμικο, ζωντανό νερό
Μες στο νερό μεγάλωσε το ρύζι
Μες στο νερό σκοτώθηκαν τα ψάρια


Δεν κλαις, μα το νερό χτυπάει να φύγει
Κανένα φράγμα δεν το κράτησε για πάντα
Πού να τον πνίξει το θυμό
Πού να πλυθεί και πώς να ξεδιψάσει
Τρέχει απ' την αλλαγή στη μεταμόρφωση, κι εσύ
Χαμογελάς στεγνά
Και την ανάσα σου κρατάς μην ξεχειλίσεις


Λένα Καλλέργη