Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

lemon never lies





Πέρασε το πάτωμα
Διέσχισε τον τοίχο
Αφρώδες lemon lies?
Τρέχει πίσω απ’τις Σποράδες
Σκόρπισε η Μεγάλη Άρκτος
Λίθοι πολύτιμοι επιπλέουν στη θάλασσα
Να ήταν από νερό οι καθρέφτες
Πόσες ανάσκελες ξαστεριές θα είχαμε πιει
Ίσως όσες μετωπικές θ’αποφεύγαμε
Με κείνον τον αέρα που φυσάει
Περισσότερο πονώντας από αθανασία
Lemon never lies.
Και δολοφόνους θα είχαμε πιστέψει
Πως εργάζονται για το καλό της ανθρωπότητας
Θα τους είχαμε αγαπήσει
Γιατί η στύση τους είναι σαν άστρο
Παρηγοριά για το προπατορικό
Ένα αμόνι αλύγιστο φτερό
Στη ρίζα του δέντρου
Αν ο καθρέφτης μου 'δινε νερό
Θα το’ριχνα σε στερεμένο πηγάδι
Μια φάλαγγα λεμονιών
η φετινή  σοδειά… τόσα αστέρια
Στο στόμα μου ν’ανασαίνουν
Lemon never lies._