Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

θa 'pθει δεv θa 'pθει θa 'pθει δεv θa 'pθει θa 'pθει με δaγkωμέva μάτιa



Στη λιτανεία με τα δαμασκηνά μαχαίρια
ανάβουν τα λαμπιόνια στη Γραμμική Α
κόμποι κόμποι το αίμα όπως σε κοιτάω
ειδάλλως ποίηση ήταν εκείνο
που μου είπες για τις βρισιές τις εφημερίες
στο ντράιβερ σιτ
αλλά εγώ θα κοιτάζω εσένα εσύ εμένα
Xρωστώ ευγνωμοσύνη
ενώπιον της φωνής
ενώπιον της φωνής αποσύρεται
ο έρανος για πηρούνια
ενώπιον της όρασης λυγίζουν
τα χαρακάκια των κριτών
Ίσως προλάβουμε ένα τσιγάρο
κι ο φαλλός να’χει ξεφύγει ατίθασος
από αναπαράσταση μεσότονου
μας έχουν τρελάνει διασκελίσματα
και συνιζήσεις αλλά άμα το σκεφτείς
πρόκειται για εμβόλιο
μια στάλα δική σου
μια δίψα αιφνιδιασμός
Σκέψου τώρα πού θα δέσεις την κορδέλα
αφού
Σε τάισα απ’το πιάτο του πάνθηρα
Πλύνε μου τα χέρια
Πλύνε μου τα μάτια
Τράβα την περόνη
Όταν με το καλό ξυπνήσουμε
Υπόδικοι
Αλλά με καθαρό στόμα
Θα μας κάνει τη χάρη το «αλλά»
Μιας χαρμόσυνης αλήθειας
Που θα ειπώνεται μετά την έκκρισή του
Κι ας πουν πως έχουμε αυτοκτονήσει