Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Mαpόko




Tις νύχτες στο Μαρόκο
αποστηθίζω την τύχη
σύρριζα στο δέρμα σου
Με ξαναγυρίζει στη χαρά

Επειδή σε σένα ακούμπησα
την καταγωγή μου
ως τις αναπνοές
ως τις υγρές ρίζες
που συγκατανεύουν
στην άρρητη πατρίδα

Γι’αυτό μαζί φτιάχνουμε 
την αγιογραφία
από μικρές λύπες
Τη χαρίζουμε
στο μαντείο
που μας αρνήθηκε το αίμα