Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

insieme




Από τη λύπη μου σε φτιάχνω από καιρό
Ως τη χαρά πιο τεθλασμένες οι αποστάσεις
Σε κάποιου κάτοπτρου τις άγριες διαθλάσεις
Θα’χα πιστέψει για σημάδι το νερό

Ξύπναγα μέσα απ’την Οδύσσεια τη σκιά σου
Έσερνες κόντρα το σχοινί στη μαριονέτα
Η καύτρα διάλεξε σονέτα~σιγαρέτα
Σαντέ το κόκκινο~στο πράσινο~είπα βιάσου

Και πάνε μήνες πια αιώνες για το insieme
λαθραίοι παράνομοι στο μουσικό σφυρί
σ'έναν δρομέα κάθετα θα πέφτει το φλουρί
για ν'απαντήσω όνομα σε σένα θα κοιτιέμαι


Από πηλό να’ναι η αγάπη αγάπη μου για πες
ή από στάχτες στο τζουκ-μποξ ριγμένες
για ένα ρεμπέτικο παλιό συντεταγμένες
που θα τις χάνουμε όσο μαζί μου φταις