Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Dιασπopά




Στη διασπορά του ύπνου
μεθοριακά χαρακωμένου χαρτιού
κροταλίζουν κάλυκες
στήμονες νεκροί από επιθυμία
επιτάσσονται λέξεις που δεν τις μιλάς
αδιάφορα τις πετάς βότσαλα
στη δοξαστική Θάλασσα της ανυπαρξίας
βαδίζεις σε ό,τι είναι ψηλαφητό
και με μαύρη γραμμή
ενώνεις εκεί δραματικές περιοχές
σε μια απόκοσμη ψηφίδα

Η αμφιρρέπεια μπροστά
στα στοιχήματα ξεγελάει τον  τρόμο
παρά τα ευδιάκριτα όρια ανάμεσα
στους σπονδυλωτούς θυμούς

Σπρώχνω τα χέρια στο αδιανόητο
τις ανάσες στο απροχώρητο
τσιμέντο αέρας νερό και λέξεις συνείρονται
σε μια άσεμνη μικρογραφική θλίψη

Ο έρωτας που δεξιοτεχνεί
στις μορφεϊκές άπνοιες
ανίκητος στα αποχωρητήρια