Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

Love me two times


Aπ’τo απoυσιoλόγιo δύo & δέkα τo πpωi παipvω xάpn απ’τιs λiγεs Kάτι εξαipεσεs απ’τo ποινολόγιο Dεs τnv παipvω τnv αvαπvoή kαι φέτos υπεράνω των ξοpkιών~αναθεμάτων αθανάτων να bουτήξουμε στη Xώρα τωv Θαυμάτωv να έpθουν νύxτες καληνύχτες νατριούχος βάρκα- και τα διαβατήρια είναι μία δύναμη κινητήρια να χαρείς δεν θα αντέξω άλλη μια δυσφήμιση στείλε μου την Κομπαρσίτα και θα πίνω λεμονίτα να ξεκουράζω τον αφρό μέσα στο ανθρακικό σαν Λολομπριτζίτα


Φόρα καπελάκι-κράτα γερό το φτερό- άσε το φαρμάκι δως μου το ψαθάκι στην ακρογιαλιά έχουμε προπονηθεί τόσο στις προδοσίες τώρα είναι η ώρα που εξαργυρώνονται οι πιο πικρές θυσίες πάρ’τα όλα-ναι και το γλυκό μέσα απ’το βαζάκι κερασάκι ασθενείς αναδεικνύουν έντρομο αυτισμό καννιβαλισμό Φαρισαίους κι Εφιάλτες πάνω απ’το τηγάνι θα τους φτιάξω στον ατμό Ιούνιο λένε το μήνα που λιώνει η φωτογραφία και δροσίζει η οθόνη Μα είναι φωτιά



Δεν είναι χαρτί να το τσαλακώσω Στο βαγόνι ημερομηνία άλλη για να με πιστέψεις πάλι-με καφέδες και σποράκια ραβασάκια κόκα κόλα στην καμπίνα~καραμπίνα στο κατάστρωμα Σειρήνα-φράουλες κόκκινες κινίνα-ποιος σε πείραξε- και στην κουπαστή το σλίπινγκ μπαγκ Μπαγκ Μπαγκ Γλυκά φίλα με στο στόμα και στο μέτωπο σιρόπια ν’αγιάσει κι η στεριά η ξερή θα φωνάζω «τώρα τέλος» τα επεισόδια τα μνημόσυνα γλυκόξινα κινέζικα εισόδια  θα μαγειρέψω στο γκαζόν είναι η σεζόν που θα διαπρέψω Στο καπό ρεπό δεν θα στρίψω Ξενοπούλου αυτή τη φορά Ορκίζομαι θα φέρω κάμερα


Κινητό ρύζι τηγανητό στον καντράν διψάν οι ώρες για κυνηγητό θ’ανάψω τσιγάρα φουγάρα βασιλικά να καούν τα κόκαλα φρόκαλα θα δεις στο λιμάνι την κακοτυχία τη δοξάσαμε ας καπνίσουμε το βαρύ χαρμάνι το μετάξι ανήμερο στο γαργαλητό βέτο στις πλαστογραφίες να λογαριάζεις στην εμβέλεια του κρίνου για το εφήμερο ένας δολοφόνος με γυμνό σπαθί θα πάμε και στα καρτ να τρέξουμε εφημερεύουν όσοι αγριεύουν το χρεώνομαι πήγε εννιά παρά βεβαιώνομαι και μαζί στην υστερία από την κακοκαιρία φυλαχτό είναι αυτό ή σκατό?




Αν δεν ξέρεις τάβλι δεν με νοιάζει στο συγχωρώ ρίξε μου κονιάκ στο ποτήρι το καμπυλωτό να κάνω εκεί μέσα καγιάκ κι η γόνδολα στο τσακ να φέρνει τον καιρό για το χαρακίρι τζάμπα έσκασα δυο μέρες που γεφύρωνα αμάν και απαπά αναφιλητό κρυφτό Σαμουράι απ’το Σεράι καμικάζι αποπληξία ου ου ολυμπιακός σινεμά δοξαπατρί με τον Σαντ και τον Σαιντ Εξυπερύ πες μου να πάω εκκλησία να σου δείχνω τα τσακίσματα με το τακούνι στη σπηλιά θηλιά μπουρνούζι αγκαλιά βραχνάς η μέρα και κόκκινο μανό η Αρκούδα του Ζαν Ζακ Ανό λευκό μακό αδιάβροχη μάσκαρα μαλλιά βρεγμένα τα ψάρια έχουν καλοκαίρι αγριωπό




Τρένο βαπόρι ό,τι διαλέξεις χαρτομάντηλα μηχανή καφέ και ξύπνα Θήβες Πυραμίδες ή Χαλβά Φαρσάλων ύπτια ανάσκελα «οι ζωές των άλλων» και ροδόνερο για τις πιο πληγές απ’τις πληγές φευγάτες ισορροπίες κι οι παραγραφές στην ψύξη στην κατάψυξη παγάκια απαρατήρητα υποδόρια αδιάψευστο άλγος. Φτου!


Υπουργός ανενεργός. Τυπώνονται τ’ανείπωτα μ’έναν προβολέα για υπόσταση ντόλτσε βίτα στείλε μου ξανά την Κομπαρσίτα πόσα ακόμα κενά μένουν Σάββατα σαν ζογκλέρ καταστέλλω τα άβατα θα τυλίγω θα τρίζω θα βρίζω ενώ έχω ορκιστεί σε σένα να γυρίζω με το νεροπίστολο απλώς σε σημαδεύω το νερό ενσαρκώνεται στην τελική βγες απ’το κλουβί κι αν δώσει κάποιος θεός άγνωστος  να πιούμε το μοχίτο θα σε κάνω Χιροχίτο αν προτιμάς την Καϊπιρίνια πίνε από το γάλα μου νουνού θα σου στίψω μανταρίνια κι από κάτω θα’χει τέντες δικές μου οι πατέντες για τα σκοτεινά περάσματα λεμοντσέλο θα βάλω και στο τσέλο θα παίζω-ξεχνάω το ούτι-τα πιο εξωτικά άσματα μαύρες ρίγες έχουν οι ακρίδες ή μου φαίνεται? Με την τσιμπίδα  πυγολαμπίδα κι αυτή ζεσταίνεται πριν μας διαλύσουν οι σκευωρίες και γίνουμε θηρία άγρια στις νυχτωδίες στις υστερίες στις προφητείες παίξε μου άρια γίνε Μαχάτμα τα’χω πληρωμένα να μη δούμε καραμπόλα τόσο όνειρο απόχη ζημιά η άσφαλτος λιώμα κουβάρι αν διατάξεις θα γίνω μια πλάνη από πορσελάνη Χριστιανός Κόπτης Μωαμεθανός κι άσε όλα τα ζώ[δι]α να μένουν στα εμπόδια