Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Ε=mc^2



Φλυαρούσα για τα μισητά
επαναλαμβάνοντας μέσα μου
όλα εκείνα που δεν θέλω
ούτε τώρα να δω.
Ο ανελέητος E=mc^2 ακυρώνει στον αφρό
όσα συντελούνται στο βυθό.
Τα βοηθήματα εποπτείας είναι άχρηστα.
Και τα άχρηστα είδα πως
διαφυλάσσονται ανέπαφα
σε διαστάσεις εντάξιμες στην εικονικότητα.


Στο αρνητικό αυτό μπορείς να δεις
φρικτές αναπαραγωγές
όσο το σύμπλοκο ανατροφοδοτείται
όσο η σύγχυση οξύνεται
από συγκριτικό σε υπερθετικό
από υπερθετικό σε υπερρεαλιστικό
κι από κει σε μετοχές απρόοπτου χρονικού βάθους
ως το δρόμο των διασώσεων-ψάρεμα-τσιγάρα-έλκος-
που συνωμοτούν στην προδιαγραφή:μονά-ζυγά.


Αν είσαι τυχερός
αποτιμώντας την παλιά σου ιστορία
εκτιμάς την εκ νέου ανάγνωσή της
από αποφασισμένους
να γεννήσουν άοπλο το χρόνο της
ακόμη και στο άυλο μιας πράξης.
Απογυμνωμένος επιλέγεις
τα εγκαύματα του ομόφλογου
από τη διορθωτική ευελιξία του αμφίλογου
που έλκει τον επιμερισμό των υποθέσεων
εργασία~παραφροσύνη


Μπορεί να τεντώνω τις νύχτες στα δάχτυλα
όμως φυλαχτά δεν χρειάζομαι
Μερικές ασήμαντες περιπτύξεις για υποθήκες
και σηκώνεται υστερικό αεράκι
λιώνει τα τακάκια των φρένων
σε κάνει να καταχράσαι ως και την παραφορά
«χάθηκα μέσα στη ζωή μου»


Μεταξύ των δύο που είσαι
διαλέγω εκείνον που σε κάνει
να είσαι δύο.


Και


Δικός μου λογαριασμός
πόσο κοστίζει
αυτή η εγγραφή._