Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

struggle for pleasure



Νομίζω δεν μας σύστησε κανείς.ήμασταν από το γαλαξία εραστές.της πολλής και οξείας ψυχικής οδύνης.ναυαγισμένοι πήραμε μερικά τρένα ήπιαμε κρασιά μπύρες και μετά καθόμουν με τις ημικρανίες και τα σπουδαία έλκη μου να γράφω στα τζάμια και στους καθρέφτες.πίσω.χωρίς εσένα.
Η φροντίδα μου είναι να κρατήσω τα καλύτερα,την πιο όμορφη νύχτα στον κόσμο κι εκατομμύρια πράγματα που δεν είδα.μπορώ να σου ορκιστώ ότι τώρα τα νιώθω.έχεις μπει κάτω από το δέρμα μου όπως σου είπα.αλλά μ’έναν έκπτωτο τρόπο.που δεν μπορώ να εξηγήσω.ούτε μου χρειάζεται η ερμηνεία.ωραία.μπορείς να επιστρέψεις τώρα να μου μάθεις να τραγουδάω μεθυσμένη στα μπαρ και στις παμπ να κάνω σεξ στις πλατείες με συντριβάνια μετά τις πέντε τα χαράματα και να τραβάω το μαχαίρι από την τσέπη μου όταν κάποιος με πιέζει.αυτό το ξέρω κι από μόνη μου.το είδες.ονειρεύτηκα κάτι σφήκες μπερδεμένες κι αυτές
Θλιμμένες σατανικές.πες μου τα πάντα.βήχοντας~να μη με ακούω θα πούλαγα στο διάβολο την ψυχή μου για να μετρήσω τη λαγνεία στο βλέμμα σου άλλη μια νύχτα.
μην απαντήσεις.δεν συναντηθήκαμε ποτέ.μας πάει πιο πολύ η αλητεία από την αθωότητα.στόμα και μάτια και φαλλικά υπερώα.χείλια και μάτια αχθοφόροι του άνθρακα όπως στο σινεμά:ισπανικέ Τσάρλι ματαντόρ άκαμπτε στη συμμορφία και μοιρασμένε το σπαθί σου χρειάζεται όταν μετακινείται μακριά η παραμονή για να μην αγνοήσω τον ταύρο και σκίσω το κόκκινο πανί.σκέφτηκα λοιπόν να σύρω το φεγγάρι ως την άσφαλτο ή το ζωολογικό κήπο.δεν συναντηθήκαμε ποτέ. Εξημερωμένοι ποτέ δεν περπατήσαμε πιο πέρα από την ασάφεια
πιο πάνω από τα πλήγματα ηθικολογικής ολιγωρίας.
με πίδακες ελέγχω και τη λειτουργία της καρδιάς μου αλλά αυτή είναι ανόητη.ξέρεις…αυτή εδώ η επιστολή,είναι ένας βατήρας για κουτσά πουλιά.γαλάζια κατσίκια.και κόκκινες πάπιες που κοιμόντουσαν στον ώμο σου.έτσι έστρεφα τα δάχτυλά μου στις δύο κοσμικές δυνάμεις του σύμπαντος για να πω πως σε εμπεριέχω ακόμη και πάντα.αποσυντίθενται τώρα τα χέρια μου και δεν μπορώ να γράψω άλλο.πρέπει να ταϊσω και τις πάπιες σου.απάλλάχτηκα από το άσπρο για τρεις νύχτες.αρχίζω το μέτρημα από δω.