Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

lullaby







στο κέντρο παιδικού πηγαδιού
στεκόταν κάποια άλλη
απλανής ημίγυμνη ανάμεσα σε ερείπια στάχτες
χωρίς όνειρα ήταν άλλη χαλασμένο παιχνίδι
κούκλα χωρίς χέρια και μαλλιά
στρατιωτάκι με λευκούς βολβούς αντί για μάτια
τρομακτική ήταν άλλη
με σκισμένη σχολική τσάντα που μουντζούρωνε
με μανία τα χαρτιά και τα έσκιζε
στη σταματημένη υδρόγειο φλασάρισμα ερήμου
στο βάθος ο λύκος ολομόναχος ουρλιάζει
μπήγοντας τα ανεπαρκή δόντια στη σάρκα του
πανίσχυρο φως θρομβώδες σκοτάδι αρχίζει
να σπρώχνει και να κυλά
επιθυμίες πλανήτες
σε λεκάνες τσιμεντόλιθοι
κάποια άλλη καρκινοβατεί στα καμμένα αστέρια
όπου η βαρύτητα δεν ισχύει ανασηκώνεται
ελαφρά από το έδαφος και χορεύει
τα σκοτεινά μεσημέρια το χορό της μάγισσας
βιασμένη παραπαίουσα
κάποια άλλη στην πιθανότητα των ορίων
σβούρα από ζάχαρη με σιδηρόφρακτη ορμή –
ο αριστερός της βραχίονας σπασμένος να κρέμεται-
καλπάζει εκτεθειμένη χαρίεσσα σιωπηλή
ανάμεσα στις εξαντλημένες της ορθοδοξίες
ο κανόνας ταλάνιζε όλες τις μέρες
τις λίμναζε σ’αυτό που έμενε στις παλάμες της
γι’αυτό διύλιζε τα κουνούπια
κατάπινε αμάσητους ελέφαντες
για να ξαναζωντανέψει παλιές δοξασίες
φιέστες για να μεγαλώνει το στοίχειωμα
εγκατέλειψε στο πλάι της ομπρέλας
τον ουϊγούρικο βωμό
ναι κάποια άλλη χόμο ερέκτους σε τήξη
πεποιημένη άπνοη ραμμένη
στο σώμα της κάποια άλλη
κυκλοτερής ανίδεη για ό,τι συμβαίνει γύρω
και έξω από το παιδικό διάστημα
κάποια άλλη