Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

σβήσε αυτό το φως



Ο κόσμος αραίωνεΓινόταν θολόςKαι έβρεχεΈβρεχεΚαι έβλεπα μόνο το στραγάλι στο πάτωμαΉμουν στο κρεβάτιΉθελα να σε ρωτήσωΑλλά ο κόσμος αραίωνεΜετά σκεφτόμουν ότι η επιβολή των δευτερολέπτων ίσως με απέτρεπε από το πιο μοιραίο ερώτημαΉ από το πιο επιτυχημένο λάθοςΧωρίς τη συμβατότητα των δογμάτωνΟ κόσμος αραίωνε ήμουν στο κρεβάτι μόνη μουΤο μόνη μου σημαίνει ότι πέφτω με φόρα στις δυστοπίες του μυαλούΕνδολεκτικές και συριστικέςΠροσποιήθηκα ακόμη μια φορά ότι βλέπω τη σχέση εμψύχων αψύχων στη σωστή αναλογίαΉθελα ακόμη να σε ρωτήσωΓιατί άφησες το στραγάλι εκείΟι απολήξεις του εγκεφάλου μου συχνά ανατινάζονται από ματαιώσειςΑποζητώ τότε ένα υδάτινο σκηνικόΝα καταλαβαίνω με την όσφρηση όπως ακριβώς τα ψάρια εισβάλλω στην αυταπάτη με θαυμαστή υδροβιότηταΚαι μουδιάζωΜουδιάζουν τα μέλη μουΑλλοπρόσαλλα
Τι να τους κάνεις και τους μεγάλους και παρήγορους έρωτες όταν από κει δεν εκπορεύεται το πιο αληθινό σου κομμάτιΈστω το αδιέξοδοΑυτή η σκέψη με κακοποιεί σαν πελώριο αγκάθιΟ κόσμος αραίωνε αραίωνε γινόταν μια μάζα θάμπωμαΓίνεται μια αλυσίδα σφαλμάτων που διαδίδεται στο σώμα μου
Ίσως έτσι να μπορώ να υποστώ την τραγικότητα της ζωής με άλλη γνώση και γλυκύτητα με άλλο πόνο και αντοχήΊσως επειδή αραιώνει ο κόσμος να γίνομαι υποφερτή λιγότερο μίζερη Μπορεί να φταίει ο Δίας που μπήκε στο Σκορπιό ή το ροκάνισμα μιας πένθιμης σοκολάτας
Ευθέως:γιατί άφησες εκεί το στραγάλι?