Δευτέρα, 14 Απριλίου 2008

Ανάθεμά σε-Παντελής Θαλασσινός




Φαίνεται πως ο Απρίλιος έχει μια διαρκή δράση κι επίδραση μέσα μου,σε ό,τι σκέφτομαι,επενδύω,κάνω,λες κι "αλλάζει εντός μου ο ρυθμός του κόσμου"...Από παιδί ευχόμουν κάτι να γίνει και να μην τελειώνει ποτέ...Υπεξαιρώ στα κρυφά στιγμές του,τις αποθηκεύω,τις φυγαδεύω στη μέσα μου ζωή,εκεί δεν τελειώνουν -αλήθεια- ποτέ.Εκεί κανείς απ΄όσους αγάπησα δεν τελειώνει.Και δεν τον αποχωρίζομαι.Εκεί οι στιγμές διαρκούν για πάντα...Είναι ο μόνος μήνας που τον βιώνω ως θεατρικό με άπειρες πράξεις...Παράλληλα είναι και μήνας αποτιμήσεων και αφιερώσεων.
Έτσι,Παντελή,για χίλιους λόγους σου χαρίζω το τραγούδι αλλά πιο πολύ για την αναμμένη μηχανή του καϊκιού το 2000 και για το "τι ωραία που είσαι" τον Απρίλιο του 2001,κι επειδή η Άνοιξη και το Πάσχα θα σε θυμίζουν...
Σ'ευχαριστώ για όλα,
κι αν άργησα για την αφιέρωση αυτή,συγχώρησέ το μου,όπως ξέρεις πάντα τόσο όμορφα να συγχωρείς...